Yeti (nie tylko) o grachKolejny tydzień za mną, wiele znacznie bardziej pokręconych przede mną.
Tak przynajmniej wygląda stan mojej rzeczywistości w niedzielę, o godzinie 16:19, kiedy piszę te słowa i staram się wymyślić lepszy wstęp.
Ale czasem to się zwyczajnie nie udaje 😀
Astrologowie ogłaszają tydzień z długim weekendem. Populacja gier w cotygodniowym wpisie dramatycznie powiększa się.
Większość kojarzycie, ale jest kilka nowinek. Gastronomicznych też 😀
Tydzień mniej traumogenny niż przewidywałem, ale dalej niemający zbyt wiele wspólnego z przyjemnym, ani spokojnym.
No, może poza tą dłuższą chwilą, kiedy siedzę przed laptopem i piszę.
Na początku chorobowego pomyślałem, że będę miał dużo okazji do self-care, zarówno giereczkowego jak i poza-giereczkowego.
Wszystko się zmieniło, gdy zaatakowała rzeczywistość. Ale co zdążyłem zagrać, to moje!
Jakie to uczucie siedzieć na chorobowym, dobrze czy niedobrze?
To nie jest tak, że dobrze czy niedobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej to możliwość odrobienia niedoborów odpoczynku, wymuszone leżenie w łóżku i możliwość nadrobienia kilku gier, na które normalnie pewnie bym nie znalazł czasu.
Majówczka, czas grillowania, obijania się i innych tego typu.
OTÓŻ NIE W TYM ROKU XD
Gorzej kalendarzowo nie mogła wypaść i nie ukrywam, że dokonało to pewnego sabotażu moich planów giereczkowych. Przyczyny zewnętrzne również nie pomagały :/
Czuję się przemielony przez maszynkę do mięsa. Tydzień pełen zbędnych wrażeń i niedoborów growych
Chyba po części dlatego sięgnąłem po mój „comfort genre”.
Na początku tego tygodnia myślałem, że placeholder o treści „hsfhjgljbzdsfjghtr32423r4we!!!Q_Q” będzie adekwatny. Szczęśliwie się myliłem.
W grach? Dobrze. Nawet trochę za dobrze. W życiu? Też dobrze, mimo pewnych niedogodności. Ale dobra, koniec z ogólnikami, zapraszam po więcej szczegółów poniżej!
Nie śpimy, expimy. Albo grindujemy. Ewentualnie płaczemy.
To wszystko oczywiście, O ILE GRAMY. Inaczej minionego tygodnia nie opiszę niestety. Zwłaszcza, że tyle bugów i łatek to ja od dawna nie widziałem
RATUNKU, MAM ZA DUŻO GIER, ZA MAŁO CZASU I ZA WYSOKI POZIOM PODJARANIA GRAMI.
W jednym przypadku podjaranie jest bardzo dosłowne, za sprawą arsenału ataków głównej bohaterki.