Yeti (nie tylko) o grachKolejny tydzień za mną, wiele znacznie bardziej pokręconych przede mną.
Tak przynajmniej wygląda stan mojej rzeczywistości w niedzielę, o godzinie 16:19, kiedy piszę te słowa i staram się wymyślić lepszy wstęp.
Ale czasem to się zwyczajnie nie udaje 😀
Nie mam czasu bawić się w bieżące komentarze, ale ostatnie ogłoszenie od Sony przepełniło czarę goryczy.
Dostaliśmy od nich widowiskowy pokaz tego co się dzieje, jak decyzje podejmują niewłaściwe osoby. Takie, które nie znają się kompletnie na branży, którą zarządzają. Dlatego też zapraszam was do udziału w największym festiwalu szydery w historii najnowszej.
Jakby sytuacja była bardziej sprzyjająca, to bym ogłosił miniony tydzień tygodniem Miku i ogłosiłbym fajrant. Ale tak to niestety – tydzień był głównie tygodniem przegrzewania się, zapierdolu i zużywania zapasów woli do egzystowania.
Ale Miku też była. Tak właściwie to od niej zacznę, by móc przejść do bardziej „normalnych” motywów growych.
Jeżeli po tym wpisie zauważycie, że mam za sobą ciężki tydzień, to dobrze zauważycie. Jeżeli nie – to za dobrze się kryje i muszę jakoś inaczej podejść do tematu.
Tak czy owak, granie było głównie na komórce, bo na poważniejsze sprzęty brakło czasu i skupienia.
Słuchajcie, jest lipnie. Jest seryjnie lipnie. Znaczy, growo czas spędziłem milusio.
Ale część „lifestyle’owa” tego wpisu niestety nie napełnia mnie w żaden sposób optymizmem.
Astrologowie ogłaszają tydzień z długim weekendem. Populacja gier w cotygodniowym wpisie dramatycznie powiększa się.
Większość kojarzycie, ale jest kilka nowinek. Gastronomicznych też 😀
Lato przyatakowało. Kiedy pisałem te słowa, szykowałem sobie ubrania na kolejny dzień, w trakcie którego miało być 28 stopni.
Jak to powiada mag ze starej gry Majesty: Symulator Królestwa Fantasy: „ROZPUSZCZAM SIĘĘĘĘĘĘĘĘĘ”
A gdy się nie rozpuszczam, to gram, głodzę się albo staram się nie załamać xD
Tydzień mniej traumogenny niż przewidywałem, ale dalej niemający zbyt wiele wspólnego z przyjemnym, ani spokojnym.
No, może poza tą dłuższą chwilą, kiedy siedzę przed laptopem i piszę.
Na początku chorobowego pomyślałem, że będę miał dużo okazji do self-care, zarówno giereczkowego jak i poza-giereczkowego.
Wszystko się zmieniło, gdy zaatakowała rzeczywistość. Ale co zdążyłem zagrać, to moje!
Jako osoba „chronicznie online” nie mogłem nie zauważyć tego, że internauci1, głównie za granicą2, mają problem z niedawno wypuszczoną grą. Rzadko kiedy czytam tak wiele głupot, kłamstw i półprawd w ramach jednego tematu.
Dlatego nie mogłem sobie odpuścić napisania kilku słów o tym. Zwłaszcza, że nie podoba mi się sytuacja, kiedy w internetowych dyskusjach dominują bzdury.