Yeti (nie tylko) o grachPrzybywam dziś w mojej wiecznej1 i nieopłacanej przez nikogo2 misji zachęcania ludzi do grania w Monster Hunter. Dziś spróbuję was przekonać do tego informacją jednocześnie radosną i nudną.
Nudną, bo twórcy każdego roku dają tyle rzeczy za darmo, że jest to drugi najlepszy moment do rozpoczęcia grania XD Dlatego w heroicznej próbie nakłonienia wszystkich do wypróbowania tej gry, powiem wam, co będzie można dostać od 17 września.
Minął mi kolejny tydzień grania. Był to też kolejny, w którym rzuciłem się na inne gry.
No cóż… Zawsze wiedziałem, że mam problemy ze skupieniem. Najwyraźniej gier też to dotyczy.
Choruję na nadmiar sprzętów do grania i tytułów na tapecie. Przynajmniej takie mam wrażenie XD
Pomijam oprócz tego fakt posiadania prawdziwego życia (TM). Ale dzięki temu przynajmniej mam o czym pisać.
Albo straciłem przez miesiąc zdolność do zarządzania swoim czasem, albo miałem wybitnie robotny tydzień pełen… tak właściwie to nie wiem czego.
Na pewno nie grania XD
A dla fanów standardowego notowania numerami tygodnia? Tydzień trzydziesty trzeci. Jednakże, biorąc pod uwagę jego rameno-centryczność, zasłużył on sobie na wyjątkowy tytuł.
Oraz na wyjątkowo dużo zdjęć 😀
Coś się kończy (urlop i granie na 3/4 etatu), coś się zaczyna (praca). Świętujmy ten fakt podsumowaniem najbardziej fantastycznego tygodnia grania w mojej historii.
Znaczy, mógłby być bardziej, jakby Square Enix nie pokasował wszystkich gier mobilnych osadzonych w świecie Final Fantasy XD
Minął bardzo ciężki tydzień urlopu. Brzmi to dziwnie, ale nie umiem tego lepiej opisać, niestety.
Ale co było ograne i zjedzone, to moje. Jedyna wada jest taka, że jeżeli spodziewacie się krótkiego wpisu, to się zawiedziecie. Dzisiaj bliżej temu do księgi.
Minął mi kolejny, w miarę spokojny, tydzień grania. Zachciało mi się powrotu do starej gry.
Oprócz tego de facto skończyłem dwie inne, wkurzyłem się na kilka gier mobilnych i trafiłem, jak to zwykle bywa w moim życiu, do kuchni.
Cotygodniowy wpis mi się trochę wymknął spod kontroli. Dlatego żeby nie przytłoczyć nikogo ilością tekstu, podzieliłem go na dwie części:
Głównie po to, byście nie byli zbyt ociężali po „jednodaniowym” wpisie. A tak to dostaniecie chociaż chwilę odstępu między jedną a drugą porcją blogaskowej strawy.
Oprócz tego obiecuję, że nie będę więcej rzucać czerstwych tekstów okołojedzeniowych. Za to pokażę więcej żarcia!
Nie będę za często mówił, że miałem wolne. Będzie jednak widać znaki.
Jednym z tych znaków może być rekordowo długi wpis, który z powodu swojej wielkości zostanie podzielony na dwie części. Pierwszą, giereczkową, część znajdziecie poniżej.