Yeti (nie tylko) o grachW momencie kiedy nie mam niczego ciekawego i związanego z grami do wrzucenia jako główne zdjęcie wpisu, to pojawia się On.
Cały na biało. I na rudo. I z niebieską poświatą wytworzoną przez zasłonki. Co mnie uratowało od robienia zdjęcia telefonowi innym telefonem, po to, by dać go do wpisu.
Kolejny tydzień za mną, wiele znacznie bardziej pokręconych przede mną.
Tak przynajmniej wygląda stan mojej rzeczywistości w niedzielę, o godzinie 16:19, kiedy piszę te słowa i staram się wymyślić lepszy wstęp.
Ale czasem to się zwyczajnie nie udaje 😀
Jakby sytuacja była bardziej sprzyjająca, to bym ogłosił miniony tydzień tygodniem Miku i ogłosiłbym fajrant. Ale tak to niestety – tydzień był głównie tygodniem przegrzewania się, zapierdolu i zużywania zapasów woli do egzystowania.
Ale Miku też była. Tak właściwie to od niej zacznę, by móc przejść do bardziej „normalnych” motywów growych.
Jeżeli po tym wpisie zauważycie, że mam za sobą ciężki tydzień, to dobrze zauważycie. Jeżeli nie – to za dobrze się kryje i muszę jakoś inaczej podejść do tematu.
Tak czy owak, granie było głównie na komórce, bo na poważniejsze sprzęty brakło czasu i skupienia.
Słuchajcie, jest lipnie. Jest seryjnie lipnie. Znaczy, growo czas spędziłem milusio.
Ale część „lifestyle’owa” tego wpisu niestety nie napełnia mnie w żaden sposób optymizmem.