Wybaczcie żarty słowne, ale inaczej nie potrafię. Nie potrafię też powstrzymać chęci podzielenia się tego na jak przyjemnym koncercie byłem.

Ale myślę, że jeżeli przeczytacie to nie pożałujecie, tak samo jak ja nie pożałowałem tych 90* złotych.
Wybaczcie żarty słowne, ale inaczej nie potrafię. Nie potrafię też powstrzymać chęci podzielenia się tego na jak przyjemnym koncercie byłem.

Ale myślę, że jeżeli przeczytacie to nie pożałujecie, tak samo jak ja nie pożałowałem tych 90* złotych.
Ci, którzy mnie znają osobiście wiedzą, jak bardzo oczy mi się świecą w trakcie tworzenia tego wpisu. Zwłaszcza, że to nie jest jeden z tych wpisów o inicjatywie jakiegoś artysty, który pewnie otrzymałby już pakiet pozwów od przedstawicieli Nintendo. Albo, co gorsza, jakiegoś typa, co wpisał tylko kilka zdań do generatora „AI”.

Mowa bowiem o oficjalnej współpracy między obiema markami, pod nazwą Project Voltage. Bardzo udanej i owocnej współpracy.
Przyznam się do czegoś strasznego – spędzam na Facebooku za dużo czasu. Ale się opłaciło, bo tylko dzięki reklamie tam dowiedziałem się o Soul Reaver: The Dead Shall Rise. Bo tak właśnie ten komiks będzie się nazywał.

Bo dla kogoś, kto jak ja, czeka na cokolwiek związanego z serią Legacy of Kain, ten komiks może znaczyć dużo więcej.
Spokojnie, nie skretyniałem na stare lata. Za to internet stał się dużo bardziej paskudnym miejscem. Dla tego jak zobaczyłem rzekome zalecenia od Game Science dla streamerów, to w pełni rozumiałem skąd to się wzięło. Albo, uczciwiej pisząc, co mogą tym osiągnąć.

Imha a sheep
Odważne pytanie, bo już z góry przyjmuję, że tę grę rzuciło w diabły sporo osób. Albo przynajmniej dość duża grupa by warto było do nich kierować wpis na blogu.
Jestem jednak w na tyle komfortowej sytuacji, że musiałem sobie sam na to pytanie odpowiedzieć. A skoro już to zrobiłem, to mogę podzielić się swoim ciągiem myślowym.

Tytuł wskazuje na dwie rzeczy:

A w wpisie napiszę na przykład czemu wszyscy awanturujący się o mikrotransakcje w Diablo Immortal mają rację, przesadzają, nie mają zbytnio prawa być zszokowani i często sprawiają wrażenie jakby nawet nie wiedzieli na jakie platformy jest ta gra.
Pomysł na ten wpis ewoluował w międzyczasie. Głównie za sprawą tego, że minęło troszkę więcej niż miesiąc od poprzedniego. Co się stało? Czy warto było tak szaleć? Czy posiadanie konsoli, która wygląda jak oczyszczacz powietrza zmieniła moje życie na lepsze?

Tak właściwie to dalej nie wiem, ale co nieco napisałem.
Nie będę bezcześcił swoich prywatnych rytuałów – jednym z nich jest to, że jak znikam na dłużej, to odpowiadam na najczęściej zadawane pytanie na świecie – dlaczego?

Taki charakter. No i przynajmniej nie muszę myśleć nad tematem wpisu czy jego treścią.
Tym razem zamiast pisać „co”, to skupię się na tym „przez kogo”, by ułatwić sobie życie.
Za każdym razem kiedy mam kupić jakąś elektronikę, to motam się w sobie miesiąc, liczę kasę trzy razy, potem znów się motam, a potem ostatecznie podejmuję decyzję, której czasem żałuje.
Wygląda na to, że Plenti ma szansę ułatwić mi takie decyzje na przyszłość.

Czy Plenti pomogło mi w tym przypadku? Jak to wyglądało? Czy to ma sens? Odpowiedzi na to i wiele innych pytań jakie mogły się pojawić znajdziecie poniżej.