Wczoraj dość późnym wieczorem z tym blogiem zaczęły się dziać rzeczy DZIWNE. Ja, jak to ja, nie byłem zadowolony z tego, że „po prostu działa”. Ma działać NAJLEPIEJ. Niestety, z moich chęci wynikła tragikomedia pierwszej klasy.
Autor: Piotr Jasiek Próchnicki
Coś mi zostało z zamierzchłych czasów „uroczego mangozjebowstwa”, jak to raz zostało określone: słabość do słodkich i uroczych rzeczy. Ale nawet pomijając zawartość cukru, to sam koncept Axent Wear wygląda na świetne połączenie przemyślanego pomysłu z funkcjonalnością, której raczej brak na rynku.
To są pierwsze porządnie wyglądające słuchawki z dołączonymi głośnikami. Tak, wiem o Flips Audio. NIESTETY miałem okazję z nich korzystać. Dlatego pozwolę sobie uznać, że ich nie było. I przyjąć, że te będą lepsze. Niezależnie od tego jak się potoczy ich historia.
Lepsze pod względem technicznym, żeby nie było. Ocena wyglądu to już całkowicie kwestia gustu.
To mój ostatni post dotyczący tego pisma. Nie będzie kolejnych, choćby zebrali milion złotych, zgarnęli do redakcji Petera Molyneuxa czy wykupili na własność Pałac Kultury i Nauki. Rzygam tym pismem. Nie z winy twórców. Z winy fanów. Tych najbardziej psychotycznych, wkurzających ponad miarę swoją niezahamowaną wiarą w bezwarunkowy sukces i genialność pisma. Ten tekst jest do was. Przeczytajcie, przetwórzcie i tyle.
Internet okazał się być bardziej sprytny od kamuflażu zrobionego przez odpowiedzialnych za reaktywację Secret Service. Ktoś „zahakierował” i przekonał się co się pojawi na stronie Secret Service. Kampania crowdfundingowa. Co ciekawe, los gazety od niej nie zależy.
Crowdfunding mnie nie zdziwił, deklaracja jej wpływu: już bardzo. Ale o tym na koniec. Najpierw informacja, potem autorski komentarz.
Pozdrawiam czytelników Wyborcza.pl. Zostaliście odesłani do nie tego wpisu co trzeba, cytat z tekstu został wzięty STĄD.
Nie miałem okazji spotkać się z zarzutem pisania nieobiektywnych recenzji. Może to wynikać z dwóch rzeczy: albo pisze dobrze, albo mam rozgarniętych czytelników. Wiem jednak, ze w internecie żyje mit „nieobiektywnej recenzji”. Postanowiłem się z nim zmierzyć.
Tekst dedykuje wszystkim osobom, którym ocena z danej recenzji się nie podoba. Ogarnijcie się!
Każdy z nas ma jakieś marzenia, prawda? Siedząc na Wykopie (głównie dlatego, że zaczęli stamtąd wchodzić na mój poradnik dotyczący Arcanum) wpadłem raz z jednym z wykopowiczów na pomysł, który domagał się realizacji. Zobaczyłem moje marzenie jako gracza. I postanowiłem spróbować je spełnić. Pomożecie mi w tym?
Nie będę was przekonywał. Pisał wam o tym jakie to może być wspaniałe. Zdaje się na was i wasze odczucia. Na to, co wiecie o Pillars of Eternity. Na wasze wspomnienia z grania w Arcanum. Poniżej zamieszczam link do polskiej wersji językowej petycji. Jeżeli jesteście za tym pomysłem, to wiecie co macie robić.
Nie spodziewałem się, że doczekam się takiej historii. W internecie czytałem wiele dziwnych relacji. Gdy moja znajoma zadała mi jedno pytanie dotyczące jej laptopa, to nie spodziewałem się, że zobaczę rzeczy tak dziwne. Wszystko dzięki pewnemu sklepowi „nie dla idiotów” i sprzętowi, który jej sprzedali.
Historia całkowicie prawdziwa. Smutna, głupia i wywołująca kilkukrotnie wyraz twarzy sugerujący brak wiary w czytany tekst. To w pełni zrozumiałe. Jakbym sam tego nie przeżył, to też bym nie uwierzył.
Zawsze powtarzam, że Szczecin jest miastem wyjątkowym, a jego mieszkańcy jedynie przystają do tej opinii. Moją wiarę umocniło ostatnie spotkanie Pog(R)adajmy, którego formułę trzeba było poluzować, a miejscami wręcz porzucić.
W związku z złośliwością rzeczy martwych (znajomemu, który miał robić za fotografa padł sprzęt), to ilość fotek w relacji jest symboliczna. A ich jakość? Mocno dyskusyjna. Ale mimo to zapraszam do lektury.
Kategorie
Paczka godna wzmianki – Humble 2K Bundle
Wyjątkowo opisuje wam na szybko paczkę. Nie z powodu tego co już jest (mimo, iż to też jest godne uwagi) ale tego co MOŻE się pojawić. Przedstawiam wam Humble 2k Bundle!
Większość z tych gier pojawia się po raz pierwszy w jakiejkolwiek paczce, a znaczna część z nich jest jak najbardziej godna uwagi. I waszego czasu. Przyjmując, że go macie.
Mam wysoką tolerancję na kiepskie żarty. Głównie dlatego, że sam często takie opowiadam. Ale, nawet tę granicę przekraczają ostatnio symulatory. Kiedy „twórcy” zrozumieją, że nie są śmieszni? I kiedy gracze zrozumieją, że „robią w własne gniazdo”?
Jeżeli kręci Ciebie Symulator Trawy, to się nie przyznawaj. Jeżeli dałeś mu głos na „tak” w Steam Greenlight, to dowiesz się za chwilę czemu jesteś tępy niczym but.