Początkowo ten wpis miał być zwykłą informacją o tym co słychać z pewnym bardzo przyjemnym modem. Ostatecznie jednak będzie trochę bardziej negatywnie.
Widzicie już o co mi chodzi? Jak nie, to nie ma problemu – zaraz naświetlę problem.
Tag: Crowdfunding
Od pierwszych prób pokroju Pillars of Eternity, przez nieudane akcje pokroju zbiórki na Franko 2, do różnorakie inne projekty.
Crowdfunding pozwolił wielu mniej czy bardziej ambitnym projektom stać się rzeczywistością.
No i stało się. Najbardziej mruśna gra RPG ostatnich lat ma szansę powstać w realnym czasie. Opowieści z Nyanii to kolejny projekt studia Hamstercube. Będzie tak samo pokręcony jak Korpotale?
Pewnie bardziej.
Kategorie
Battletech wymiótł. Dziesięciokrotnie.
Rzadko kiedy piszę o ukończonych zbiórkach. Ale z Battletecha się wyjątkowo mocno cieszę. Z wielu powodów. Więc pozwoliłem sobie dokonać przerwy w programie i napisać właśnie o tym.
Dwa miliony, siedemset pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
Nadchodzi nowy król gier z olbrzymimi robotami w roli głównej. Pod warunkiem, że Battletech nie okaże się być fuszerką. Ale wszystko wskazuje na to, że nie musimy się tego bać.
Zwłaszcza, że ostatnią porządną grą z mechami w jaką grałem był Mechwarrior 4: Vengeance. Battletech będzie przedstawicielem zupełnie innego gatunku. Ale „głód pozostaje”.
I jeszcze jedno – wszystkie grafiki obecne w wpisie trafiły tutaj z strony zbiórki. Brak dostępnej informacji prasowej zmusza do tego.
Dawno, dawno temu… No dobrze, nie aż tak dawno temu, swoją premierę miało Tormentum. Niezwykła gra przygodowa. Tsioque zapowiada się na kolejną niezwykłą produkcję od tych samej ekipy. To, czy zostanie ukończona, zależy głównie od nas.
Może niekoniecznie w tym samym klimacie, ale dalej godną uwagi.
Kategorie
Jak (nie) otwierać Muzeum Gier Wideo?
Kiedy zobaczyłem tę zbiórkę… coś się we mnie zagotowało. Naprawdę, dość już tego. Dość traktowania internautów jak łosi. Dość kiepskich prób wyciągania pieniędzy. Zbiórkom na Muzeum Gier Wideo we Wrocławiu czas powiedzieć „dość!”.
Niektóre rzeczy już zwyczajnie trzeba pogrzebać. Albo zmienić zupełnie podejście.
Szefostwo Obsidianu odgrażało się dłuższy czas temu, że wystartują z kolejną zbiórką. Doczekaliśmy się. Od kilku dni trwa zbiórka na… GRĘ KARCIANĄ?!?
Papierową, grę, karcianą? Dobrze, przyznaje się z ręką na sercu – tego się nie spodziewałem. Ktoś z was się spodziewał?
Stało się – nagrałem się w Pillars of Eternity na tyle, by móc z czystym sumieniem napisać wyczerpującą recenzję tej gry. Precyzując, to zobaczyłem w końcu epilog.
I przy okazji nakłonić niezdecydowanych do panicznego biegu do sklepów internetowych po swoją kopię gry.
Pierwsze sześć godzin gry mam za sobą, kolejne czekają mnie dopiero po weekendzie. Dlatego wstrzymuje się z jakąkolwiek recenzją tej gry. Zamiast tego wypunktuje moje pierwsze wrażenia z Pillars of Eternity.
Bo na tyle mogę sobie pozwolić. Zwłaszcza, że już po tym krótkim czasie można wyciągnąć kilka wniosków. I ostrzec przed kilkoma rzeczami.
W związku z tym, że wasze zainteresowanie grą Korpo Tale przerosło moje oczekiwania postanowiłem zadać kilka pytań Ilonie – jednej z sprawczyń tej dość szalonej gry. Dotyczą one głównie gry, ale jak się okazało, dość łatwo zejść na tematy „życiowe”.
Jeżeli należycie do nielicznych, których ominął poprzedni wpis o tej grze, to zapraszam tutaj. Warto rzucić okiem – drugiego takiego tytułu raczej nie uświadczycie zbyt szybko.